„mam pustą przestrzeń między ramionami
i utrącone przez wichurę skrzydła
mam myśli niezbornych kilka
i czasu niedostatek
mam marzeń spory worek
i oczy
- które widzą tylko Twoje usta”
otulona słowa bezpiecznym ramieniem
pozwalam dłoniom niby-błądzić
by pod dotykiem tym uważnym
wyczuć jak wielkie Twoje blizny.
jak wiele marzeń jeszcze mieści
spowita cieniem Twoja głowa?
i jak daleko wzrok Twój sięga?
czy patrzysz we mnie?
czy przeze mnie
jak w ramy wbite są pragnienia
by w moich oczach Cię ugościć
i by w mych ustach Cię napoić?
