a Pan mnie pyta
"jakie to uczycie,
kiedy zbudza się ciało
pod pocałunkiem?'
Leniwie z nocy wychodzę,
czekając brzasku
- jak obiecałam.
W półśnie jakby
słyszę
delikatne kroki.
A Pan skrada się w myślach
jak wąż,
oplatając zmysły
od kostek ku górze,
by ust sięgnąć
rozchylonych lekko.
Śnię.
Jeszcze śnię,
a Pan patrzy na mnie
urzeczony
jawnością oczekiwania -
by w jęku delikatnym
znaleźć
ostateczne przyzwolenie.
i Pan całuje...
głaskana słowem
w łuk się wyginam
ku Panu
ubrana w usta
i zmysły tylko.
noc dniem się staje,
rozkosz obłędem,
głód nasyceniem,
a słowo - ciałem.
