Historia stara jak świat -
uwierzyć
tysiącu jeden słów
wyszeptanych
od wieczora do poranka
nagle
świt wziąć jak swój
smakować kawę
z nieswoich ust
i biec przez dzień
ku obietnicy
oswojenia nocy
utopić rok
w rwącej rzece
niewypełnionych chceń
by którejś nocy
w oceanie łóżka
zachłysnąć się powietrzem
nie dzielonym z nikim.
Historia stara jak świat -
lepić się nieustannie
glinę doświadczeń
mieszając łzami.
